روابط عمومی و ارتباط با رسانه ها
به طور کلی دو نوع نگرش در زمینه ارتباط روابط عمومی با رسانه ها وجود دارد که هر کدام مبتنی بر فلسفه و کارکردهای خاصی هستند
۱) نگرش اول: در این نگرش روابط عمومی را در نقطه مقابل رسانه ها قرار داده و به نوعی این دو در حال رقابت با یکدیگر هستند بنابراین منافع و مصالح آنها نیز با یکدیگر متفاوت و گاهی حتی مغایر است در این نگرش اعتقاد بر این است که روابط عمومی ها علی الاصول حافظ منافع سازمان خود بوده و در پی موفق و کارآمد نشان دادن آن و سرپوش گذاشتن بر ضعف ها. سوء مدیریت ها. فسادها و به طور کلی اخبار بد و رویدادهای منفی سازمان است. بنابر این روابط عمومی در این نگرش از توسل به شیوه های مختلف برای پنهان کاری اخبار ناگوار و جلوگیری از دستیابی رسانه ها به اطلاعات واقعی و شکل گیری انتفاد بر ضد سازمان ترسی ندارد. این نگرش روابط عمومی را در خدمت حفظ و تثبیت وضع موجود شروع و موجه جلوه دادن مدیریت های مورد نظر و به زبان عامیانه در باغ سبز نشان دادن می دانند. در این نگرش هر چه مسئول روابط عمومی فریب کار٬ دروغ گوتر و پنهان کارتر باشد٬ محبوب تر و مطلوبتر است. اما این شیوه در دراز مدت راه به جا یی نمی برد. این شیوه رابطه میان روابط عمومی و رسانه به یک جنگ تن به تن و رقابت سنگین نزدیک است و در وجه اجتماعی نیز آسیب های فراوانی به منافع اجتماعی و منابع ملی وارد می شود. زیرا یک سازمان اجتماعی یک واحد منفعل و بی ارتباط با سازمانها و نهادهای دیگر نیست. و نمی تواند باشد بنابراین حفظ منافع کوتاه مدت یک مدیر یا سازمان نه تنها ضامن بقاء آن سازمان در دراز مدت نیست بلکه ممکن است در تضاد با مصالح بزرگتر یعنی منافع کلان ملی نیز قرار گیرد.
۲) نگرش دوم: روابط عمومی و رسانه دو شاخه ای از درخت تنومند ارتباطات و دو حلقه از این زنجیره هستند که بجای رقابت و ستیز با همدیگر در خدمت هم و مکمل یکدیگر هستند. در این نگرش هر یک از این دو نهاد نیازها و منافع متقابلی دارند که ارتباط آنها با یکدیگر می تواند برطرف کننده این نیازها و تامین کننده منافع متقابل باشد. بنابراین شناخت مسئولیت ها و جایگاه هر کدام به وسیله دیگری و استفاده از راهکارهای مناسب برای ارتباط گیری بدون توسل به بده و بستان های مخرب و بدور از انتظارهای نامعقول و غیر منطقی طرفین یک ضرورت اجتناب ناپذیر است در این نگرش روابط عمومی از یک سو و رسانه ها از سوی دیگر اهداف و منافع متقابلی دارند که به آن اشاره می کنیم
اهداف و منافع متقابلی که روابط عمومی و رسانه از ارتباط متقابل با یکدیگر به دست می آورند.
۱) دست یابی زمان و فضای رایگان در رسانه ها برای انتشار اخبار و اطلاعاتی که روابط عمومی به هر علت اعلام و انعکاس آن را ضروری می داند: نا گفته پیداست که زمان در رسانه های الکترونیک مانند رادیو و تلویزیون و فضا و مکان در مطبوعات عنصر محدود و گران قیمت است که اگر روابط عمومی بخواهد مثلا برای پخش آگهی های خود از آن استفاده کند باید هزینه گزافی را بپردازد اما با تولید و پردازش خبرهای مورد نیاز و استفاده از رسانه می تواند زمان و فضا را به صورت رایگان در اختیار بگیرد. و این امتیاز بزرگیست. از این گذشته تاثیر مطالبی که به صورت خبر٬ مصاحبه و گزارش از طریق روابط عمومی ها در رسانه ها بیشتر می شود. بیشتر از مطالب و اطلاعاتی است که به شکل آگهی منتشر می شود زیرا مردم می دانند که آگهی در قبال پرداخت هزینه چاپ یا پخش می شود اما در مورد اخبار و اطلاعات رسانه ای گزینش رسانه را دخیل می دانند و ناخود آگاه احساس می کنند که اخبار و اطلاعات باید دارای ارزش هایی باشند که بوسیله روزنامه و یا سایر رسانه ها انتخاب و منتشر می شود.
۲) دست یابی به اخبار و اطلاعات سهل الوصول٬ رایگان و تازه بوسیله رسانه ها: بسیاری از اوقات رسانه ها برای دست یابی مستقل به اطلاعاتی که به وسیله روابط عمومی ها به صورت بیانیه٬ مصاحبه و غیره در اختیار آنها قرار می گیرد می باید زمان٬ هزینه و نیروی انسانی زیادی را صرف کند. در حالی که از طریق روابط عمومی ها می توانند در این ابعاد نیز صرفه جوی کنند و اخبار مربوط به برنامه ریزی ها٬عملکردها و تصمیم های سازمانها را به سرعت و به راحتی به دست آورند. البته طبیعی است همه اخباری که بوسیله روابط عمومی ها برای رسانه ها ارسال می شود واجد ویژگی های لازم از قبیل تازگی٬ فراگیری و اهمیت برای مخاطبان نیستند. اما حجم اخبار ارسالی از سوی روابط عمومی ها برای رسانه ها معمولا آن قدر زیاد است که رسانه ها به ویژه مطبوعات می توانند مهمترین و با ارزش ترین آنها را انتخاب و منتشر کنند.
یادمان نرود که عدم خوشبختی به معنای عدم دستیابی به خواسته ها نیست بلکه ناشی از کمبود چیزهایی است که درخود نیاز داریم